اعتراضات دانش‌آموزی فرانسه، حالا یک بحران گسترده و تمام‌عیار شده که بنا بر روایت رسمی وزارت کشور فرانسه، ۵۵۰ هزار نفر در آن درگیرند. اعتراضات، دامنه وسیعی از گروه‌های اجتماعی، از دانشجویان ومعلمان گرفته تا اتحادیه‌های کارگری و فعالان جلیقه‌زرد را شامل شده است. سباستین لکورنو، نخست‌وزیر فرانسه با تقلیل مسئله، مسئولیت خشونت‌ها را متوجه «چپ افراطی» و مجرمانی کرد که بخش بزرگی از آنها مهاجران هستند، چیزی که جی‌دی ونس معاون ترامپ هم آن را به شکل تأمل برانگیزی تکرار کرد: «آنها پرسش‌های اساسی را درباره ادغام مهاجران در جامعه و سازگاری فرهنگی نادیده گرفتند. به آنها هشدار داده شده بود که این سیاست‌ها به چنین وضعی منجر می‌شود، اما گوش نکردند». به نظر می‌رسد، فرانسه به شکل کم‌سابقه‌ای میان دست‌راستی‌های مهاجرستیز و چپ‌گرایانی که بیش از هر زمان دیگری حس قدرت اجتماعی می‌کنند، دچار تفرق شده است. اعتراضات به چند کشور اروپایی هم سرایت کرد، که نشانه فراگیری زمینه‌های اعتراضات است. اعتراضات دانشجویی در بروکسل و لیژ به درگیری کشیده شد. اعتراضات در بلژیک، ایتالیا و پرتغال هم جمعیت‌ها را به خیابان آورد که در برخی جا‌ها به خشونت و درگیری هم کشیده شد