در سال ۱۳۵۹ دو نفر از فرزندان آیتالله طالقانی طی یک مکتوب، مرگ پدر را طبیعی و معلول تحمل فشارهای دوران مبارزه، مشاهده رنج مردم، پرکاری در دوره پس انقلاب، مواجهه با دشمنان خارجی انقلاب، ریشهیابی برخی مشکلات موجود، عملکرد برخی از مسئولان و مواردی از این قبیل میدانستند و با سپری شدن نزدیک به یک سال، سخنی از مرگ مشکوک و ترور احتمالی وی به میان نمیآوردند