برای دوخت لباس رزمندگان نیاز به چیت داشتیم و من به کارخانه چیتسازی رفتم که یک مقدار پارچه ارزانتر بگیریم. با توجه به نیازهایی که اعلام کردیم، اولین بار یک تریلی کفی پارچه – فکر کنم ۱۰ تا عدل پارچه بود – آوردند در ناحیه مالک اشتر رایگان به ما دادند. اینها را برش میزدیم و به پایگاههای بسیج میدادیم تا لباس زیر برای رزمندگان بدوزند