لباس خاکی شاید قرار نیست کسی را یک‌شبه بزرگ کند، اما می‌تواند برای مدتی او را از زندگی همیشگی‌اش بیرون بکشد. جایی میان گذشته و آینده، میان خانه و جامعه، میان آنچه بوده و آنچه قرار است، بشود و شاید آیین‌های گذار، در نهایت، دقیقاً برای همین ساخته شده‌اند: برای اینکه آدم یک روز پشت سرش را نگاه کند و بفهمد آن کسی که از خانه بیرون رفت، دقیقاً همان کسی نیست که روزی برگشت