وقتی بحث فاصله نسل جوان با شعر فارسی مطرح میشود، معمولاً راهحل را در «برنامه جامع» و «سند راهبردی» میبینیم، در حالی که بسیاری از این برنامهها روی کاغذ میمانند. راه عملی، شروع از تجربه شنیداری و حسی شعر، پیش از آموزش و تحلیل است، زیرا شعر برای بسیاری از جوانان با کلاس، امتحان و حفظ اجباری گره خورده است. بنابراین نخستین اقدام، در دسترس قرار دادن اجراهای کوتاه و خوشآهنگ شعر فارسی در فضای مجازی، پادکست و موسیقی است