حیف موشک! این اولین چیزی است که دیروز وقتی بار اول خبر آمد که نفتکشی در نزدیکی سواحل عربستان با آر‌پی‌جی از روی یک قایق ناشناس هدف قرار گرفته است، به ذهن رسید. وقتی خبر دوم آمد، معلوم شد که واقعاً حیف موشک و پهپاد که خرج خیانت اعراب به امنیت منطقه شود. قطعاً این سلاحی نیست که در روز‌های گذشته فرماندهان سپاه از آن به عنوان «سلاح جدید در جنگ جدید» یاد کردند ولی به‌واقع یک سلاح جدید کاربردی است که می‌تواند نشان دهد چرا تحلیلگران دنیا مکرراً از اصطلاح «انبوه دقیق» برای شیوه‌ی جنگیدن ایران با پهپاد‌های انبوه ولی دقیق که جنگ‌های آینده را راهبری می‌کند، استفاده کردند. البته ایران این آر‌پی‌جی زن‌ها را به‌عهده نگرفته است ولی نیروی دریایی سپاه دیروز در چند نوبت سرنوشت برخی نفتکش‌های عبوری آتش‌گرفته را حاصل جنگ‌افروزی امریکا نامید و از جمله ابلاغ کرد: «تنگه‌هرمز بسته است و عاقبت سرپیچی کشتی‌های متخلف از مقررات ایرانی تنگه‌هرمز، سوختن در آتش اعتماد ارتش تروریست امریکاست». دیروز عراقچی نیز در کنفرانس اسلامی در بغداد کشور‌های اسلامی و به‌ویژه شیوخ منطقه را به وظایفی که در قبال ایستادن مقابل امریکا و تأمین امنیت منطقه به دست خود کشور‌های منطقه دارند، آگاه کرد: «معتقدیم سرزمین، حریم هوایی و زیرساخت‌های هر کشور منطقه باید فقط در خدمت امنیت منطقه‌ای به‌کار رود و هرگز به سکوی آغاز حمله علیه همسایه تبدیل نشود. یا امنیت منطقه را با هم می‌سازیم، یا ناامنی را باهم تحمل خواهیم کرد»! خبر‌های دیروز جنگ علاوه‌بر زیر‌ضرب‌بودن سعودی‌ها و شیوخ در دو تنگه‌ی استراتژیک جهان، به برخی گمانه‌زنی‌ها نیز کشیده شد و برای همین سرپرست وزارت دفاع هشدار داد «این قدرت موشکی ماست که معادلات را تغییر داده و شما [امریکایی‌ها]را به جایی رسانده که از همین حالا باید بگویید: سلام قربان!» شاید قربان‌گویی امریکایی‌ها اشاره‌ای بود به حرف چندی پیش ترامپ که گفت «اگر سال گذشته با بمب‌افکن‌های B۲ حمله نمی‌کردیم، آنها [ایرانی‌ها]اکنون سلاح هسته‌ای داشتند و من مجبور بودم با آنها تماس بگیرم و بگویم سلام قربان!» حالا سلاح هسته‌ای بماند در ابهام. فعلاً با همین نوستالژی آر‌پی‌جی نشان داده شده است که باید مقابل تمدنی که جنگیدن را خوب بلد است، بله‌قربان‌گو باشید!